XML English Abstract Print


چکیده:   (77 مشاهده)
در دهه اخیر با ظهور فرش ایرانی در عرصه ی مد جهانی، مرز فرش از کف پوش به تن پوش گسترش پیداکرده است. به تبع مد داخلی نیز نسبت به این ایده بی تفاوت نمانده است. مد جهانی تحت سیطره ی مارک هاست که هریک ارزشهای نظام معنایی خود را بازتولید می کند. بنابراین مد فرش از گفتمان یکسانی در مد داخلی و جهانی برخوردار نیست. لذا این سوال مطرح می شود که نظام معنایی مدِ فرش ایرانی و جهانی با چه رمزگانی به خلق معنا می پردازد؟ در پارادایم های حاکم بر مد داخلی و خارجی چگونه از فرش ایرانی بطور خاص و فرش، بطور عام در تشدید کارکرد رسانه ای لباس بهره گرفته می شود؟ لذا این نوشتار با رویکرد نشانه شناسی و به شیوه ی توصیفی – تحلیلی، با تاکید بر مد جهانی در راستای پاسخگویی به سوالات تحقیق است. هدف از پژوهش بحث در گفتمان غالب فرش در مد معاصر ایران و جهان است. یافته ها حاکی از آن است که نظام مد جهانی یک سیستم باز و پویاست و پارادایم حاکم بر آن مدسازی است که سازنده ی محتواست؛ محتوای مفهومی، هنری، کیفیتی یا اخلاقی. فرش در مد جهانی گفتمان هنری را شکل می دهد و خارج از آن، یک مد آوانگارد، پست مدرنیستی، یک اثری هنری دارای بیان و معرف روح دوران تلقی می شود. جوهره ی فرش(طرح و نقش، بافت و ساختار) با توجه به نوع گفتمان، تبدیل به رمزگان در نظام معنایی شده و لذا شکل تجسمی مد فرش وابسته به محتوای مورد نظر بوده است. با این حال پارادایم حاکم بر مد ایرانی، مدگرایی است و رواج مد فرش در ایران بیش از آنکه یک حرکت پست مدرنیستی برای احیای و بازتعریف هنرهای سنتی باشد، غلبه ی برندینگ و تجاری سازی بوده و گفتمان مد فرش ایرانی، گفتمان رفاه و ثروت است. 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ساير

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهش هنر می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Scientific Journal of Pazhuhesh-e Honar

Designed & Developed by : Yektaweb