دوره 7، شماره 14 - ( 12-1396 )                   جلد 7 شماره 14 صفحات 135-146 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه امام صادق دانشکده الهیات
چکیده:   (293 مشاهده)

ادوار موسیقی پر است از سوءاستفاده‌های بیش از اندازه از آن برای لذت‌رانی حاکمان و زورگویان تاریخ، به طوری که این امر باعث ایجاد نگرش منفی جامعه نسبت به موسیقی شده است. به نظر می‌رسد همراهی و ملازمت رقص زنان بی‌پروا و پسربچگان زیبا و همراهی شراب با موسیقی در دوران صفویه و قاجار که دوران رشد و قوام مجالس مطربی بود، باعث ایجاد یک ذهنیت منفی در جامعه نسبت به موسیقی شده باشد. لذا همان‌گونه که در موضوعات فقهی گاهی حکم، به روی ملازمات یک موضوع می‌رود و این عناوین ملازم چنان در نگرش یک فقیه در بررسی یک موضوع مؤثر است که می‌تواند یک موضوع حرام را به حلال تبدیل کند، ملازمت و قرین شدن برخی از عناوین، باعث ایجاد یک نوع موسیقی (به طور خاص) مطربی شده است که همین امر نیز موجبات ایجاد یک ذهنیت منفی نسبت به موسیقی در میان متشرعین را فراهم کرده است. در این پژوهش مبتنی بر یک مبحث فقهی به بررسی وضعیت مطربی در ایران، در دوران رشد و قوام آن یعنی صفویه و قاجار پرداخته شده است. به بیان دیگر روش فقهای شیعه در ارزیابی برخی از مسائل فقهی، به موضوع موردبحث تسری داده شده و از آن استفاده جامعه‌شناختی شده است. نکته حائز اهمیت پژوهش این است که در اینجا بحث در مورد دلایل و ضوابط حرمت و حلیت موسیقی نبوده و مباحث به گونه مورداشاره از نظر گذشته و نقطه‌نظر این پژوهش، پاسخ به علت و چرایی نگرش بعضاً منفی و تنفرگونه جامعه ایرانی به خصوص قشر متشرع به موسیقی است.

متن کامل [PDF 336 kb]   (118 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: جامعه شناسی و هنر